در کمال به فنا رفتگی

گلچهره ... گلچهره ... رو سر بنه به بالین تنها من ِ همه جور به گا رفته رو رها کن ... من که حلال مشکلات تو نیستم دختر ... اصلن به من چه که اون نغمه سر چرا جدا شد.
برچسب‌ها: ,

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر

اشتراک در: نظرات پیام (Atom)