نشسته واسه خودش فال حافظ میگیره تا غزل رو ببینه شروع می‌کنه نعره ی مستانه زدن.

یکی نیست بگه اینکه " من ارچه در نظر یار خاکسار شدم ... رقیب نیز چنین محترم نخواهد ماند" کجاش خوبه؟

گند خوردن به هیکل رقبا واست درمون ِ دلت می‌شه؟

(ژانر اینایی که همه چیزو جدی می‌گیرن!)

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر