کاش دل ِ آدم بهش دروغ می‌گفت.
حداقل گاهی.
اون‌وخت جای ِ دوزار دل‌خوشنک می‌موند.

به این غروب خسته قسم!

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر